Vooruitgang Vergt Wilskracht

Kolding weekend zit er weer op!

Het zit er weer op; een fantastisch weekeinde handbal in Denemarken. Op goede vrijdag om 8.30 uur vertrokken we met 83 spelers en begeleiders in een dubbeldekker en minibusje naar Kolding. Na aankomst eerst met elkaar eten in de centrale hal. Daarna de opening met maar liefst 223 teams en 2650 spelers. Bij ieder land het volkslied en de namen van de deelnemende teams. Zwaaiend met de VVW vlag waren we als grote groep duidelijk aanwezig. Daarna naar de school in Lunderskov voor de overnachting. De 60 meisjes en vrouwen mochten in de gymzaal. Slapen op luchtbedden en een deel van de leiding zelfs op de dikke gymmatten; echte matties voor dit weekeinde. De jongens en mannen mochten in het handenarbeid lokaal. Dan hadden we nog een soort keukentje waar we de voorraden die we hadden meegenomen kwijt konden en een mooie plek om ’s avonds te zitten. Spelletjes werden uit de tassen gehaald en er werd genoten van drinken en hapjes. De volgende morgen vroeg op, want de B3 en de C1 hadden om 8.30 uur al hun eerste wedstrijd. Om 6.30 uur aan het ontbijt in de schoolkantine. We waren de eersten en dat was maar goed ook, want we namen met onze grote groep de hele zaal in beslag. Als echte Hollanders kwamen de mee gebrachte potten pindakaas, chocopasta, hagelslag en smeerkaas op tafel. Het ontbijt was prima met vers gebakken brood. Voor de lunch broodjes smeren. Daarna op pad. Annet zorgde ervoor dat ieder team een goed gevulde tas meekreeg met appels, sinaasappels, snoep, drinken en koekjes. De C1 ging met chauffeur Colette in de minibus en de rest met de grote bus. De C1 en de C2 zaten ieder apart in een hal. De jongens en de B3 zaten bij elkaar net zoals de B1 en de B2. Konden we mooi bij elkaar kijken. Soms werd een team verplaatst om bij een ander team te gaan kijken. Een hele organisatie waar Johan, John en Colette heel wat te plannen hadden. Dat daarbij dan vergeten werd de lampen van de minibus uit te doen kan gebeuren. Gelukkig zijn er sterke mannen om de bus weer aan te duwen. Er werd gespeeld tegen Duitse, Deense en soms ook Nederlandse teams. Gek hoor, zit je in Nederland 6 en 40 kilometer van SEW en VOC en speel je daar tegen in Denemarken. De C2 dacht goed te beginnen en smeerden de handen en de bal flink in met hars. Dat moest er vervolgens allemaal weer af want in hun categorie mocht er niet met hars worden gespeeld. Bij de anderen wel. De bal zoefde van hand tot hand en bleef bij een val op de grond bijna direct liggen door de hars. Er werden wedstrijden gewonnen, maar soms ook pittig verloren. Vooral de jongens hadden fysiek erg sterke tegenstanders. Onze jongens werden soms gewoon opgetild en op de grond “gelegd”. Bij de tweede wedstrijd vielen al de eerste slachtoffers. Maarten ging door zijn enkel en Sil blesseerde zijn onderarm. Later viel Robbert raar op zijn pols en kon niet meer verder spelen. Gelukkig was dokter John er voor koude verbandjes en pleisters. Bij de meisjes werden armen en benen tijdens het spel door de hars vanzelf onthaard. Soms zelfs velletjes van de vingertoppen af. Maar belangrijkste was het plezier dat iedereen had. Er werd aangemoedigd, gezongen, gelachen om vreemde worpen, situaties en valpartijen. ’s Avonds disco in de centrale hal en voor de leiding een bijeenkomst in het bovenzaaltje met hapjes en drankjes. Terug naar de school ging met de plaatselijke handbalbus. De hele weg is er gezongen. De chauffeur heeft zeker weten begrepen dat we uit Wervershoof kwamen. De volgende dag nieuwe wedstrijden in verschillende hallen. Nu zaten de B1, B2 en jongens C1 bij elkaar. De rest zat in aparte hallen. De vermoeidheid sloeg hard toe. Er werd snel gewisseld en bij de jongens viel nu ook Joep uit. Help;geen wissels meer. In overleg heeft Johan een helft meegedaan. De B2 won veel wedstrijden, net als de C1 en C2. De B3 had het wat zwaarder tegen hun Deense teams, maar wist het verschil toch binnen de perken de houden. Met een Weva voor Eva trapte de keeper er nog heel wat uit. De B1 moest tegen Sew en heeft dat goed gedaan. In geluid en aanmoediging hebben we zeker gewonnen. Helaas is die wedstrijd verloren, maar tot hun verrassing vielen ze toch in de prijzen. Een vierde plaats! Gewapend met de beker terug naar de school waar tot heel laat werd gedanst, gezongen en gelachen. Robbert moest nog even langs het ziekenhuis. Gelukkig geen gebroken pols en wel een leuke zuster. Dan is het alweer tijd om naar huis te gaan. Ontbijten, de lokalen schoonmaken en inpakken. Onderweg nog een patatje bij de Mc Donalds, wat voor velen een verademing was na 3 dagen koude pasta/rijst en sla. Gelukkig was het vlees wel warm. Om 19.45 uur waren we weer bij de Westrand waar we door familieleden werden opgewacht. Zwaar vermoeid, maar zeer voldaan ging ieder weer naar huis. De Whats’app ging nog tot heel laat in de avond door met berichtjes over hoe fijn het was en dat we volgend jaar zeker weer moeten gaan. We zullen zien.

Oud papier

2 juli 2018

18:55 uur verzamelen op de parkeerplaats voor de Dekamarkt
(Ivo)

Steven Jong
Maikel Schouten
Jessica van Ophem
Eline Schouten
Maaike Koomen
Chantal Stavenuiter
Rianne Stroet
Saskia Mol

Zaaldienst

Nog geen indeling bekend.